((تــــــا به کــــی))

من در این نقطه دور
در بلا تکلیفی
در کش و قوسی خیالی جانکاه
به افق چشم بدوزم تا کی؟
بی سبب منتظر معجزه ام
بی ثمر دیده بر این راه کبود
می روم در پی تو
سالها آمد و رفت
بارها من دیدم
کوچ مرغان غزل خوان چمن
سفر چلچله ها
کوچ برف از دل کوهسار بلند
کوچ هر فصلی را
لیک یاد تو ز دل کوچ نکرد

دير گاهيست كه تنها شده ام

                  قصه غربت صحرا شده ام

                                     وسعت درد فقط سهم من است

 بازهم قسمت غم ها شده ام

                      دگر آيينه ز من بي خبر است

                                             كه اسير شب يلدا شده ام

 من كه بي تاب شقايق بودم

                   همدم سردي يخ ها شده ام

                                      كاش چشمان مرا خاك كنيد

                       تا نبينم كه چه تنها شده ام

عشق يعنی تا ابد بی سرنوشت»

  عشق يعنی زندگی تا زير صفر

    عشق يعنی پر کشيدن تا عروج

      عشق يعنی طی راه بی فروغ

        عشق يعنی ناله گيتار من

           عشق يعنی درد بی درمان من

              عشق سودای دل بيمار ماست

                 عشق مرگ لحظه ديدار ماست

                     عشق فرياد انا الحق گفتن است

                         عشق در آغوش ياران خفتن است

                              عاشقی بايد که آنرا درک کرد

                                  اين زبان از گويش عشق عاجز است

                                  قاصـــــــــــدک

قاصدک ! هان ، چه خبر آوردی ؟
از کجا وز که خبر آوردی ؟
خوش خبر باشی ، اما،‌ اما
گرد بام و در من
بی ثمر می‌گردی
انتظار خبری نیست مرا
نه ز یاری نه ز دیّار و دیاری باری
برو آنجا که بود چشمی و گوشی با کس
برو آنجا که تو را منتظرند
قاصدک
در دل من همه کورند و کرند

قاصد تجربه ها  همه تلخند
با دلم می گوید
که دروغی تو ، دروغ
که فریبی تو ، فریب

قاصدک! هان ، ولی ... آخر ... ای وای
راستی آیا رفتی با باد ؟
با توام ، آی! کجا رفتی ؟ آی
راستی آیا جایی خبری هست هنوز ؟
مانده خاکستر گرمی ، جایی ؟
در اجاقی طمع شعله نمی بندم، خردک شرری هست هنوز ؟

قاصدک!
ابرهای همه عالم شب و روز
در دلم می گرین

اون قدر تنهام که همه عالم اگه پیشم باشن

بازم تنهام...

دلم واسه غربت خودم می سوزه...

اشکهام امون نمی ده...

کی فکر می کنه من اینا رو بگم...

تمام حرفهام تو دلم فسیل شده...

دیگه رنگ روز و شب برام فرقی نمی کنه...

فقط می خوام چشام بسته باشه

به هیچی فکر نکنم..

می خوام برم...

یه رفتن همیشگی...

خسته شدم...

به کی بگم...

اون که باید بشنوه خیلی وقته کر شده...

              

                                       من تو را خواهم سرود ...

من سرود دشت های تشنه به گوش دریا زمزمه خواهم کرد

من تو را به ضیافت دل خواهم خواند

تو را ای آ شنا ..... ای دوست .....

هر لحظه را به انتظار نشسته ام

و بدین گو نه عمرم را دستاویز جستجو یی نموده ام

تا آنگه به ناگاه

نامت را در التقای دو نگاه ... دو سلام ...

                                       حال سوال و حوصله قیل و قال کو؟

                                          یـــــــــــــــــــــــــــــــــــار

  یار مرا غار مرا عشق جگرخوار مرا                  یار تویی غار تویی خواجه نگهدار مرا

نوح تویی روح تویی فاتح و مفتوح تویی                 سینه مشروح تویی بر در اسرار مرا

نور تويي سور تويي دولت منصور تويي                 مرغ كه طور تويي خسته به منقار مرا

قطره تویی بحر تویی لطف تویی قهر تویی             قند تویی زهر تویی بیش میازار مرا

حجره خورشید تویی خانه ناهید تویی                         روضه اومید تویی راه ده ای یار مرا

روز تویی  روزه تویی حاصل دیوزه تویی                آب تویی کوزه تویی آب ده این بار مرا

دانه تویی دام تویی باده تویی  جام تویی                      پخته تویی خام تویی خام بمگذار مرا

این تن اگر کم تندی راه دلم کم زندی                               راه شدی تانبدی این همه گفتار مرا

                                                                     حضرت مولانا*

  همیشه عاشق بودن در کنار تو بوده و هستم پس همشه در کنارم بمان

   روزگاري در گوشه اي از دفترم نوشته بودم......

تنهائي را دوست دارم چون بي وفا نيست

 تنهائي را د وست دارم چون تجربه اش كرده ام

تنهائي رادوست دارم چون عشق دروغين درآن نيست

تنهائي را دوست دارم چون خدا هم تنهاست

تنهائي را دوست دارم چون در خلوت وتنهائيم در انتظار خواهم گريست وهيچ كس اشكهايم را نميبيند

اما از روزي كه تو را ديديم نوشتم ازتنهائي بيزارم

                                عید همه شما دوستای گلم مبارک

               روز عشق به همه عاشقا تبریک میگم

                                       خـــــــیال

رفته بودم سر حوض

تا ببینم شاید، عکس تنهایی خود را در آب،

ظهر دم کرده تابستان بود.

آب در حوض نبود!

ماهیان گفتند:

«هیچ تقصیر درختان نیست.»

تو اگر در تپش باغ، خدا را دیدی، همت کن

و بگو ماهی ها، حوضشان بی آب است...

       

                                                 کجاست بگو؟
                                                   اونکه برات می مرده کو؟
                                                   اونکه قسم می خورده کو؟
                                                اونکه قسم می خورد دوست داره

                                                     هرچی داره از تو داره

                                                           اما به جاش

                                                           با یک قسم

                                                    هر چی که داشتی برده

                                                                کو؟

                                                              تنها شدی

                                               باز بی کس و بی قمخوار شدی

                                        گذاشت و رفت ، دیدی دوست نداشت و رفت

                                                              کجاست بگو؟

                                                       هرچی که داشتی برده

                                                         اونکه یه باره اومد

                                                         آتیش به زندگیت زد 

                                                           ازت برید????
                                               دل ساده و تنهاتو به صلابه کشید
                                    یادت باشه منتظر اونکه میگه دردتو می دونه نشی

                                                        حرفاشو باور نکنی
                                                        دوباره دیوونه نشی

                                                       ساده ی دل داده ی

                                                         من گول نخوری

                     ******************************************

    دوش دیدیم که ملایک در میخانه زدند          گل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند

  تا قيامت ..................

      خانه خراب تو شدم            به سوی من روانه شو

            سجده به عشقت  میزنم          منجی جاودانه شو

                   ای کوه پر غرور من             سنگ صبور تو منم

                          یه لحظه سازه عاشقی               عاشق با تو بودنم

                                روشن ترین ستاره ام              میخواهمت میخواهمت

                                          تو ماندگاری در دلم                        می دانمت میدانمت

ای همه ی وجود من                 نبود تو نبود من                  نبود تو نبود من

 چند سال پیش در یک روز گرم تابستان پسر کوچکی با عجله لباسهایش را درآورد و خنده کنان داخل

دریاچه شیرجه رفت . مادرش از پنجره نگاهش میکرد و از شادی کودکش لذت میبرد.مادر ناگهان

 تمساحی را دید که به سوی فرزندش شنا میکند.مادر وحشت زده به سمت دریاچه دوید و با فریاد

پسرش را صدا زد . پسر

 سرش را برگرداند ولی دیگر دیر شده بود ....

بازوی پسرش را گرفت.تمساح پسر را با قدرت میکشید ولی عشق مادر به کودکش آنقدر زیاد بود که

 نمیگذاشت و بچه را رها کند. کشاورزی که در حال عبور از آن حوالی بود, صدای فریاد مادر را

شنید, به طرف آنها دوید و با چنگک محکم بر سر تمساح زد و او را کشت. پسر را سریع به

بیمارستان رساندند. دو ماه گذشت تا پسر بهبودی مناسب بیابد. پاهایش با آرواره های تمساح سوراخ

 سوراخ شده بود و روی بازوهایش جای زخم ناخنهای مادرش مانده بود. خبرنگاری که با کودک

مصاحبه میکرد از و خواست تا جای زخمهایش را به او نشان دهد. پسر شلوارش را کنار زد و با

ناراحتی زخم ها را نشان داد, سپس با غرور بازوهایش را نشان داد و گفت: این زخم ها را دوست

 دارم, اینها خراش های عشق مادرم هستند ....

                      *و خداوند عشق را آفرید*

                              بنام خداوند عشق

روز اول: در ابتدا خداوند آسمانها و زمین را آفرید

ـ نمی تونم بدون تو زندگی کنم. بهت عادت کردم. وقتی نیستی احساس می کنم یه چیزی کمه. شبها خوابم نمی بره . . . همه اش یاد تو هستم. . . نمی تونم حتی یک لحظه ازت دور شم. قول بده، قول بده که همیشه باهام بمونی. قول می دم همیشه باهات بمونم.

 
روز دوم: و خداوند آسمانها و زمین را از هم جدا ساخت

ـ من خوشبخت ترین آدم روی زمین هستم . . . به این میگن زندگی! عزیزم من سعی می کنم زندگی برات درست کنم که لیاقتش رو داشته باشی. البته لیاقت تو خیلی بیشتر از اینهاست . . . هنوز هم نمی دونم چطور آدمی مثل من رو قبول کردی. اما مطمئن باش پیشمون نمی شی. با بابام صحبت کردم، قرار شد خرج عروسی رو بده. پول پیش خونه رو هم ازش می گیرم. نگران نباش از پسش برمیاد . . . وای که چقدر دوستت دارم!

 
روز سوم: و خداوند روی زمین نباتات را رویاند

ـ عزیزم نمکدون رو بهم می دی؟ آره داشتم می گفتم. امروز سرکار رئیسم بهم گفت قراره ماموریت کیش رو بدن به من. خیلی عالی میشه. می دونی که همیشه آرزو داشتم اینکار رو بکنم. ماموریت یه دو هفته ای طول می کشه. الان هوای کیش خیلی خوبه. از این ماموریت که برگردم موقعیت شغلی ام بهتر میشه؛ حتی ممکنه ترفیع بگیرم. باید خودمو نشون بدم. راستی چی می گفتی؟

 
روز چهارم: و خداوند آسمان را به نور نیرها روشن ساخت

ـ وای چه بچه شیرینی. عین خودمه نه؟ چشاش که به خودم رفته، دهنش هم شبیه خودمه. وقتی اخم می کنه می شه خود خودم. قربونت برم. بگو بابا! بگو بابا ! وای دیدی خندید؟ عزیز دل بابا خندید! چه ماهه پسرم! اِ . . . چه بوئی می دی. . . خودتو کثیف کردی؟ ای بابا . . . برو یه دقه بغل مامانت ببینم بابا کار داره . .  . راستی واسه چی بریم بیرون؟ هوا کثیفه واسه بچه ضرر داره. یه کیک می گیرم همین خونه جشن می گیریم. راستی مگه تولدت ماه آینده نیست؟ نیست؟!

 
روز پنجم: و خداوند زمین و آسمان را به انبوه جانوران پر کرد

ـ بیا اینم خرجی این ماه. من شب دیر میام خونه. کار دارم. بعدش شاید برم پیش «. . .» می دونی که تصادف کرده و بیمارستانه. شما شامتون رو بخورین. منم بیرون یه چیزی می خورم. راستی اینم رضایت نامه واسه «. . .» که برای مدرسه خواسته بود. حالا کجا می خوان ببرنشون؟ والله ما مدرسه می رفتیم از این خبرها نبود! هر هفته گردش، هر هفته اردو، هر هفته سفر علمی! درسمون هم خیلی بهتر از اینا بود . . . راستی واسه اون جاروبرقی که گفته بودی این برج پول نداریم . . . باید ماشین رو ببرم  تعمیرگاه . . . بازم خرج بالا آورده! اَه چقدره این بچه ونگ می زنه. «. . .» اینقدر آتیش نسوزون. صدای اون بچه  رو هم در نیار!!!

 
روز ششم: و خداوند آدم را بصورت خویش آفرید

ـ خانم این پسره چی می گه؟ ماشینو می خواد! بچه تو دهنت هنوز بو شیر میده! می خوای با دوستات بری شمال؟ معلوم نیست چه گندی بالا میارین. میرین خودتونو به کشتن می دین. نخیر لازم نکرده. هر وقت دستت تو جیب خودت رفت از این غلطا بکن. والله من سن تو بودم یه خونه رو خرجی می دادم. اینه ها این مادرت شاهده . . . راست راست واسه خودش میگرده دو قورت و نیمش هم باقیه! من اینجوری حرف می زدم والله بابام همچی می کوبید تو دهنم. تازه ما اهل این قرتی بازیا نبودیم. من از همون موقع دستم می رفت تو جیب خودم. خرج همه چیم رو خودم می دادم. بابام اصلا نفهمید من چطور بزرگ شدم . . .

 
روز هفتم: و خدا همه چیز را دید که نیکوست. پس از کار خود فارغ شد

  

               نهعشق نه سکوت نه فریاد....

یه روز بهم گفت: می‌خوام باهات دوست بشم؛ آخه می‌دونی! من اینجا خیلی تنهام...

                               گفتم ....................................

                گفتی که می بوسم تو را، گفتم تمنا می کنم

                                                   گفتی اگر بيند کسی، گفتم که حاشا می کنم
    
                                                                       

               گفتی ز بخت بد اگر ناگه رقيب آيد ز در

                                                 گفتم که با افسون گری او را ز سر وا می کنم

                                            

              گفتی که تلخی های می، گر ناگوار افتد مرا
 
                                                گفتم که با نوش لبم آن را گوارا می کنم

             گفتی چه می بينی بگو، در چشم چون آيينه ام

                                                گفتم که من خود را در او عريان تماشا می کنم

                                        

            گفتی که از بی طاقتی دل قصد يغما می کند

                                               گفتم که با يغماگران باری مدارا می کنم

            گفتی که پيوند تو را با نقد هستی می خرم

                                              گفتم که ارزان تر از اين من با تو سودا می کنم

           گفتی اگر از کوی خود روزی تو را گويم برو

                                              گفتم که صد سال دگر امروز و فردا می کنم

           گفتی اگر از پای خود زنجير عشقت وا کنم

                                            گفتم ز تو ديوانه تر دانی که پيدا می کنم
              

                                         بی تو به سر نمیشود. . . . . . . . . . . .

بی همگان به سر شود بی تو به سر نمی شود*

                                                                         *    داغ تو دارد این دلم جای دگر نمی شود     

دیده عقل مست تو چرخه چرخ پست تو*

                                                                     *  گوش طرب به دست تو بی تو به سر نمی شود

جان ز تو جوش میکند دل ز تو نوش میکند*

                                                                      *    عقل خروش میکند بی تو به سر نمی شود

خمر من و خمار من باغ من و بهار من*

                                                                       *  خواب من و قرار من بی تو به سر نمی شود

جاه و جلال من تویی ملکت و مال من تویی*

                                                                          *    آب زلال من تویی بی تو به سر نمی شود

گاه سوی وفا روی گاه سوی جفا روی*

                                                                           *  آن منی جا روی بی تو به سر منی شود

دل بنهند برکنی توبه کنند بشنی *

                                                                       *   این همه خود تو میکنی بی تو به سر نمی شود

بی تو اگر به سر شدی زیر جهان زبر شدی *

                                                                     *      باغ ارم سقد   شدی بی تو به سر نمی شود

گر تو سری قدم شوم ور تو کفی علم شوم*

                                                                                  *   ور بروی عدم شدم بی تو به سر نمی شود

خواب مرا ببسته یی نقش مرا بشسته یی*

                                                                            *    وز همه ام    گسسته یی بی تو به سر نمی شود

گر تو نباشی یار من گشت خراب ار من*

                                                                                  *   مونس و غم گسار من بی تو به سر نمی شود

بی تو نه زندگی خوشم    بی تو   نه  مردگی خوشم*

                                                                   * سر ز غم توچون کشم بی تو به سر نمی شود

هر چه بگویم این   سند  نیست جدا ز نیک و بد*

                                                                 *   هم تو بگو به لطف خود بی تو به سر نمی شود

                                                        عشق                  

                      عشق یعنی دل سپردن در جنون

عشق یعنی دل سپردن در جنون

عشق یعنی در دل دیوانه خون

عشق یعنی اشک چشم عاشقی

عشق یعنی رفتن از شهر نگار

                                                        باچشم تر رفتن به سوی روزگار

 عشق یعنی بی وفایی های یار

 عشق یعنی سالها در انتظار

 عشق یعنی جان سپردن بین راه

 عشق یعنی قطره ای از اشک و آه

 عشق یعنی یاس ها ی مرده رنگ

 عشق یعنی دل سپردن بهر سنگ

   "به امید روزی که بگویند  عشق مرده است "

                       **سال نو مبارک**

 کاشکه یه روز با همدیگه سوار قایق می شدیم

                                                  دور از نــگاه آدمــاهـردومون عاشق می شدیم


 کاش آسمون با وسعتش تو دستامون جا می گرفت

                                                     گــلای ســرخ دلـمون کاش بوی دریا می گرفت


کاش که یه ماهی قشنگ برای ما فال می گرفت

                                                       برامون از فـــــرشته ها امانتی فال می گرفت

یك خیابان درازست كه هر روز زنی با زنبیلی از آن می گذرد

ریسمانی ست كه مردی با آن خود را از شاخه می آویزد
زندگی شاید طفلی است كه از مدرسه بر می گردد

عبور گیج رهگذری باشد
كه كلاه از سر بر می دارد
و به یك رهگذر دیگر با لبخندی بی معنی می گوید صبح بخیر

آن لحظه مسدودی ست
كه نگاه من در نی نی چشمان تو خود را ویران می سازد
و در این حسی است
كه من آن را با ادراك ماه و با دریافت ظلمت خواهم آمیخت

                           

                                                  عشق یعنی..........

عشق يعني آرزوي بي حساب
                                                    عشق يعني تشنه مردن در سراب
                                   

 عشق يعني از خيالي ريختن
                                                    قطره قطره اشك در جام شراب
 

عشق يعني در ره جانان شدن
                                                      از نگاه اولين خانه خراب

 عشق يعني زندگي را باختن
                                                       داشتن در سينه دائم اضطراب

عشق يعني همچو مو نازك شدن
                                                        از خيال گيسويي پرپيچ وتاب

 عشق يعني راه رفتن بي هدف
                                                         گريه كردن زير نور ماهتاب

 عشق يعني آفتاب بي غروب
                                                         با زلال بركه يي همچون گلاب

 عشق يعني التهابي دائمي
                        

                               عشق يعني صد سؤال بي جواب .....؟؟؟؟؟؟؟؟